W wielu miejscach można przeczytać, ze joga daje wyciszenie , a nawet oderwanie od życia.
Czy  to  znaczy, ze uczy zupełnej izolacji od życia w XXI wieku? Od pracy, rodziny, przyjaciół?
Nie. Wręcz przeciwnie.
Uczy uczestnictwa  w wszystkim, w czym jesteś, ale z pełną świadomością, tego, co robisz.
To wciąż ten poranny bieg do pracy, ale z myślami nie przy wieczornym spotkaniu z kolegami, ale skupionymi całkowicie na tym, co robisz w danej chwili.
To poczucie chwili i stapianie się z nią.
Świadomość życia – z jego gama barw jasnych i ciemnych. Poczucie, że jestem tu i teraz.

Pozycje jogi ustawiają ciało, wprowadzając w nie nowy ład.
Praktyka jogi, praca w  pozycjach zwanych asanami jest poznawaniem własnego ciała, i jego subtelnego kodu,  jakim się z Tobą porozumiewa, odkrywaniem zarówno możliwości ciała, jak też jego ograniczeń.
Jest to nauka poczucia mocy, ale też pokory i szacunku do siebie i do innych ludzi.

Spokój, którego uczy się nasze ciało w miarę regularnej praktyki przenosi się na nasz umysł. Poznając i porządkując własne ciało poznajesz i porządkujesz własne uczucia i  myśli.

Czy joga to sposób na życie?

Jeden z wielu.
Bez określania, a tym bardziej oceniania, że najlepszy, ten jeden jedyny, najbardziej słuszny.
Tego typu określenia powodują, że stajemy się więźniami jakiejś doktryny, albo...innego człowieka.

Joga jest otwarciem : ciała, serce i umysłu. 
Jednakże tak samo, jak żadna rzecz  na tym świecie, joga nie jest panaceum na wszystko.
Jest początkiem, pogłębieniem i motywowaniem do szukania tego panaceum.